Deze wandeling stond al een tijdje op onze planning. Vorig jaar hadden we jammer genoeg pech, toen hing de rode vlag uit vanwege dichte mistbanken. We parkeren onze wagen aan het eindpunt nabij Eupen. Met Charlotte haar ouders rijden we verder naar Baraque Michel. Hier wachten we op mijn ouders, mijn broer en zijn vriendin. We hebben geluk, het is nog steeds mistig maar de rode vlag hangt niet uit. Dus we kunnen vertrekken. De wind en de regen zorgen voor gure weersomstandigheden op de Hoge Venen. Via knuppelpaadjes doorheen Fagne Wallone wandelen we naar de oorsprong van de Helle midden in het hart van de Hoge Venen, deze rivier zullen we stroomafwaarts volgen tot in Eupen. Geregeld ontbreken er knuppelpaadjes, niet dat we dat erg vinden. Dit maakt het allemaal wat avontuurlijker. Het terrein is wel enorm sompig vanwege de regen van de voorbije week en de pas gesmolten sneeuw. Na een tijdje beginnen we de Helle te volgen doorheen een gemengd bos. Het pad kronkelt met de Helle mee en af en toe moeten we een andere weg zoeken omdat de rivier uit zijn oever is getreden.

 

Langzaam verandert het landschap, er staan steeds meer bomen in het veengebied. Ter hoogte van de brug over de Helle en de Ternell verlaten we het veengebied. Maar eerst volgt er nog even een moeilijkere passage over een zijstroom van de Helle. Door de regen is dit beekje een snelstromend stroompje geworden. Te diep voor de meeste onder ons om er gewoon door te wandelen. En te breed om er over te springen. Gelukkig vinden we redelijk snel een plek om het stroompje over te steken. Hierna steken we de Helle over via een brug.

Zodra we de Helle zijn overgestoken, volgen we heel even een tarmac weg. Maar al vrij snel dalen we via een steiler pad terug af naar de rivier. Het uitzicht vanaf hier op de Helle en het veengebied is prachtig! We blijven de GR573 doorheen het bos Hertogenwald volgen tot in Eupen. Deze GR loopt steeds kort langs de oever van de Helle. Onderweg worden we enkele keren gehinderd door bomen die op het pad liggen. Op een gegeven moment moeten we zelfs even hogerop een doorgang zoeken. Want er liggen een 6-tal dennenbomen recht op het pad. De doorgang is compleet verspert. Eens we deze hindernis overwonnen hebben, volgen we een hele tijd een breed bospad. Wanneer we bijna aan de stuwdam van de Helle zijn, wordt het pad weer wat smaller.

 

Vanaf de stuwdam volgen we eerst een breed bospad, na een tijdje wordt het pad weer smaller en avontuurlijker. Op enkele plaatsen is de passage iets lastiger voor sommige. We hebben er ondertussen dan ook al wat kilometers op zitten. Wanneer we Eupen beginnen te naderen steken we de Helle over bij het punt Pont Guerrier. Hier verlaten we de Helle, we volgen hier de tarmac weg naar Eupen. Wanneer we rechts van ons het kabelfabriek van Eupen in zicht krijgen. Slaan we op de splitsing af naar links. Nu volgt er nog een korte maar pittige klim tot aan de auto.

 

Hier kan je de gps track downloaden.